Het oude Egypte

De eerste mensen vestigden zich in Egypte 5000 jaar voor de geboorte van Jezus Christus. Zij vestigden zich langs de Nijl, aangezien hier water was en de grond vruchtbaar. Veranderingen in het klimaat leidden tot de uitdroging van Egypte rond het 8e millennium voor Christus. Uiteindelijk werd de saharawoestijn gevormd ongeveer 2500 v. Chr. De mensen kwamen er achter als ze samen het land gingen bewerken dat iedereen een betere oogst kreeg. Daardoor begonnen de volken zoch samen te voegen tot 1 groot volk. Eerst was het land verdeeld in Boven- en Beneden-Egypte. Rond 3000 v Chr. werden deze twee landen verenigd door de eerste koning, Mened. Zo ontstond het eerste land ter wereld dat 1 leider had.

De Egyptenaren geloofden in meerdere goden. Zij dachten dat de goden de wereld zo had ingericht en dat zij het moesten bewaken. De farao's werden begraven en de nieuwe farao's leiden het land net zoals hun voorgangers. De mensen van het oude Egypte geloofden dat alleen de farao's een leven na de dood hadden. Er werden piramides gebouwd zodat de doden dichter bij de goden konden komen. Ze geloofden dan de geest van de farao op deze manier naar de hemel ging. Er werd door veel mensen aan de piramide gewerkt en de bouw duurde zo'n 40 jaar. Eigenlijk is de piramide dus een graf voor een belangrijk persoon.

In het oude Egypte geloofden de bewoners dat de farao de macht had over het weer. Zo deed hij elk jaar een ceromonie om te zorgen dat de nijl zou gaan overstromen, want dit was weer goed voor de grond. De macht van de farao was zo groot dat alles in Egypte van de farao was. Een farao kan doen en laten wat hij wil. Hij mocht zelfs als enige de doodstraf opleggen. Een farao had ook meerdere vrouwen. De oudste zoon en dochter van zijn belangrijkste vrouw : Grote vrouw, waren de koninkijke erfgenamen. Dus alleen zij konden de macht krijgen. De farao had goddelijk bloed in zich en om dat puur te houden , trouwden die twee kinderen met elkaar. ( Zo konden ze ook nog kiezen uit kinderen van de andere vrouwen . Als het maar een kind van de farao was. Moet je nagaan dat ze dus met hun eigen zusje, broertje, half-zusje of half- broertje moesten trouwen). De rol van de farao veranderde wel steeds. In het Oude Rijk was hij eerst een god, later werd de farao meer gezien als beschermer. Maar weer later werd hij echt als krijgsheer of als held gezien. Ze werden toen veel getekend als hoofd van de troepen. Maar waar kent iedereen Egypte nu van. Je zal wel het antwoord zo kunnen zeggen: De piramides met zijn mummies. In films worden mummies als geesten afgebeeld die je bang willen maken. We hebben alleen nog nooit een mummie echt zien leven. Maar ze spreken wel de fanatsie aan, want ze zijn al heel erg oud. Hoe hebben ze toch al die
tijd zo goed bewaard kunnen blijven? Er zijn hier 2 belangrijke reden voor. Toen de farao's stierven werden ze op een speciale manier behandeld voordat ze "begraven werden." Ze werden eerst helemaal leeg gehaald. Alle organen werden eruit gehaald, behalve het hart ( 2). Deze werden apart behandeld en werden in kleinere potten gedaan ( 1). Ze bleven dus wel bewaard. De potten werden bij de mummie in het graf gezet.

Ook werd het lichaam uitgedroogd door natrium (een soort zout). Dit natrium zorgde ervoor dat al het vocht uit lichaam kwam ( 3). Dit was belangrijk omdat dat er voor zorgde dat het lichaam zo lang bewaard bleef. Want door vocht zou het eerder gaan rotten. Daarna werd het lichaam omwikkeld met stukken linnen van soms wel 150 meter (4). Bij elk onderdeel werden gebeden opgezegd. En op het eind werd de mummie bestreken met hars. Daarna werd er een masker over het gezicht gelegd (5). En werd hij in een kist gelegd met een portet van de dode erop, zodat zijn dubbelganger (geest) het kan herkennen.

Het woord mummie stamt af van het Perzische woord "moumia, dat bitumen (een teerachtige materiaal.) betekent. De mensen van nu dachten dat het lichaam hiermee was ingesmeerd, maar dat is niet zo.